“Her baba evladı için yaşar” sözünü adeta hayatıyla ispatlayan Kuru, oğlunun bakımı için sabit bir işte çalışamadığı için geçimini apartmanlarda merdiven temizleyerek sağlıyor.
Doğuştan serebral palsi (beyin felci) hastası olan oğlunun yemesinden içmesine, kişisel bakımından banyosuna kadar her anında yanında olan fedakâr baba, kendi hayatını tamamen evladına adadı.
Oğlunun sürekli bakıma muhtaç olan özel durumu nedeniyle tam zamanlı bir işte çalışma imkânı bulamayan Ayhan Kuru, evladının masraflarını ve evinin geçimini karşılayabilmek adına bulabildiği gündelik işlere gidiyor.
Verdiği zorlu hayat mücadelesini ve evladına olan bağlılığını anlatan Ayhan Kuru, yaşadıklarını şu sözlerle ifade etti:
“50 yaşındayım. Doğuştan serebral palsi hastası 26 yaşında oğlum Sercan’la birlikte yaşamaktayım. Oğlum Sercan özel gereksinimli, özel eğitim çocuğudur. Çocuğumun bütün ihtiyaçlarını; yemesini, içmesini, banyosunu ben yapmaktayım.”
